Daar zitten ze dan, de heren van het Genotschap der Fervente Wijndrinkers. Een beetje een vage herinnering zijn ze, langzaam en onverstoorbaar weggewaaid in de nevelen van de tijd. Dat krijg je wel een beetje als je een verslag probeert te schrijven bijna een jaar na dato. Maar waarom niet! De beleving kan er alleen maar beter van worden en hoeveel puntiger komen de toekomstvoorspellingen er niet wanneer bekeken vanuit het superieure retrospectief?
Goed, daar zijn we het dus allemaal over eens.
Laten we daarom maar eens snel de eerste bladzijde van het ondertussen licht vergeelde kladblok openstaan. De aantekeningen zijn in een gaandeweg slechter leesbaar handschrift op papier gesteld, zo te zien met behulp van de goedkoopst mogelijke balpen. Ze verhalen over Berno, die het wel een leuk idee vindt om een blinde wijn in te brengen. Afgedekt met aluminiumfolie dus. Het blijkt uiteindelijk om een Georgische wijn te gaan, volgens de niet nader geïdentificeerde makers behept met een 'zeer complexe' structuur. Het proefpanel denkt er lichtelijk anders over. De wijn is zoet en licht. "Ja ach, dit soort wijn lust mijn echtgenote dus ook nog wel" zegt Edwin. Zo te zien acht hij een nadere toelichting overbodig. Daarom vult Hans maar even aan: "zo'n wijvendrankje, dat is niks voor ons". Berno knikt. "Dit gaat snel tegenstaan, mensen".
Laten we eens met de echte wijnen aan de slag gaan. Berno heeft ook de Italiaanse Pian delle Vigne 2003 meegebracht. Hans verklaart deze wijn al eerder ter hoogte van Roermond - bij het kerstdiner - soldaat te hebben gemaakt. Daar beviel deze kraker van het huis Antinori nogal. De stemmen staken of deze wijn nu eigenlijk wel een DOCG Brunello mag worden genoemd (het bekende roze label ontbreekt notoir), maar toen de Italianen erachter kwamen dat de iets nederigere vermelding 'IGT' zou helpen bij het verkopen aan de Verenigde Arabische Emiraten, gingen veel principes losjes overboord. Volgens Hans heeft de wijn een 'slootjessmaak' en moet enig geduld worden betracht bij het op gang komen. De heren bespreken daarom maar alvast het komende jaar. Dat wordt zeker het jaar van de LED-TV. Sterker nog, Edwin heeft er zojuist een aangeschaft. Jeroen houdt het vooralsnog bij Plasma. Berno ontfermt zich ondertussen over de geitenkaas, die volgens hem meer dan goed bij de wijnen zal passen. 2009 was in ieder geval niet het Jaar van de Geit, getuige de bedreigingen die columnist Nico Dijkshoorn over zich heen kreeg na vermeende stigmatiserende uitingen naar bepaalde doelgroepen. Ron zit wat te draaien op zijn stoel. Volgens hem is er het afgelopen jaar bitter weinig veranderd. Rotsvast zit alles en iedereen. Het moet anders, en wel nu. "Ik ga toevallig verhuizen in Februari" claimt Jeroen. Hans geeft aan zijn complete bedrijf zelfs te hebben verhuisd naar een nieuw pand, geen geringe operatie. Berno haalt zijn schouders op "hèhè, eindelijk juist even rust, dat lijkt me wel wat". Ondertussen schenken zowel Jeroen als Berno stevig bij uit de uitstekend vallende fles. Hans, Edwin en Ron hebben allen aangegeven vanaf dit jaar te willen matigen (Jeroen "ja ach, wij zijn nog onder de 40"). Met een 8.1 gaat de Italiaan heel goed uit de startblokken, hoewel er aan tafel wordt gemopperd dat 'er eigenlijk nog geen referentie is' om het cijfer op te baseren. Deze vaststelling zal even later nog verstrekkende gevolgen krijgen.
Op de achtergrond klinken de Beatles. Een gebied waarin Hans moeiteloos de autoriteit kan opeisen. "Ik mag dan geen socioloog zijn" bekent Hans "maar ik denk wel dat de Beatles eigenhandig de jaren '60 op gang hebben gebracht". Kijk, en dat was nou een tijd waarin er de nodige panelen verschoven. Kom daar nu maar eens om.
Hans heeft een Dominus 2001 uit Napa Valley meegebracht. Zomaar even door dezelfde maker als van Petrus in elkaar gezet - met dezelfde spullen - alleen op andere, minder gewijde grond. De Franse oorsprong wordt in ieder geval onmiddellijk duidelijk bij het ruiken van het bouquet. "Dat is een mondvol" stelt Hans vast. Heel fraai, maar volgens hem toch een tikje volksverlakkerij, die Franse wijnstokken en vaten aan de andere kant van de wereld. Ron vindt de wijn lieflijk, 'Margeaux-achtig'. Het gesprek komt bijna onvermijdelijk op Opus One - ook uit Napa Valley - die nu al jaren door zowel Hans als Ron wordt aangekondigd, vooralsnog met bitter weinig resultaat. Misschien is deze wijn wel gedoemd om nimmer gedronken te worden door het Genotschap. Wie weet vergaat de wereld anders op datzelfde moment, oppert er een. Toch maar in 2012 drinken dan? Ondertussen wordt er gestemd. De Dominus sleept er een uiterst scherpe 8.5 uit, gebaseerd op volledig eensluidende beoordelingen van de proevers.
"Toch opmerkelijk hoe het individu naar de achtergrond verdwijnt bij het recenseren van de wijn" vindt Jeroen. Ron valt hem bij: "Meneer Genotschap wordt eigenlijk een ding". Edwin trekt een bedenkelijk gezicht. "Kun je dan ook even voor ons allemaal gaan plassen?" informeert Jeroen. Dit blijkt op praktische bezwaren te stuiten. Dan maar terug naar de comfort zone: technologie. Er wordt veel over IT gepraat vandaag. De architecturen, roadmaps, virtuele desktops en Windows XP-migraties vliegen onbezorgd over tafel, hoewel iedereen het er wel over eens is dat al die infrastructuur over een paar jaar verdwenen zal zijn. "Het Genotschap is zonder meer klaar voor de cloud" stelt Jeroen. En wat een interessant jaar was 2009 toch eigenlijk weer, vooral voor orthodontisten, curatoren, architecten en de familie Jackson.
Jeroen zet een Chateau Latour 1994 op tafel en daarmee zitten we gelijk ergens helemaal bovenin de food chain van de Bordeaux. Er wordt eerbiedig geroken ("het stalletje van Jozef en Maria!"). Interessant genoeg smaakt de wijn lichter dan zijn voorganger, maar vooral 'ongelooflijk veel verfijnder'. Nog niet zo lang geleden werd op een sessie van het Genotschap opgemerkt dat ooit - in een zeer ver verwijderde toekomst - alleen nog wijnen uit de 21e eeuw zouden worden gedronken. Nu zou het al bijna zover zijn geweest, als deze Latour er niet was. De tijd vliegt, jongens en meisjes. "Ik dronk deze week een Zuid-Afrikaan uit 2009" zegt Hans. Als de tijd zo snel gaat, moet er nu ook maar wat voorspeld worden. Ron voorspelt het einde van Hyves 'nu iedereen over zal gaan op Facebook', al helemaal nu Beatrix in haar kersttoespraak heeft gewaarschuwd voor de afvlakkende omgangsvormen op het Web 2.0. "Tja" meent Hans "je stelt niets voor als je op LinkedIn zit" (hij geeft grif toe zelf ook een profiel daar te hebben). Ron laat ondertussen zijn Sony eBook reader rondgaan en is ervan overtuigd dat 2010 het Jaar van het eBook wordt. Het moet niet worden uitgesloten dat de Hugh Johnson wijngids van 2011 op een eBook-reader zal worden geraadpleegd. Hans prefereert het Jaar van de Saab, waarbij enige mate van partijdigheid niet moet worden uitgesloten. Hij heeft zich in de afgelopen, winterse periode uitstekend vermaakt met zijn eigen Saab, uitgerust met winterbanden: "en altijd maar links bij het stoplicht gaan staan, heerlijk". De wijn wordt besproken. Volgens Jeroen gaat het hier om 'de lekkerst geurende wijn ter wereld' en moet voor het bouquet minimaal een 10 worden toegekend. Er wordt gestemd, met een dikke 8.8 als resultaat.
Terwijl Edwin de Argentijnse Henry Gran Guarda No. 1 uit 2001 tevoorschijn haalt worden de kansen op een Elfstedentocht besproken. Buiten is het weliswaar een bescheiden -2 graden, maar de vooruitzichten lijken goed in een tot nu toe opvallend koud uitpakkende winter. "18 Januari" roept Edwin, "15" meent Ron. "Geen 15 januari" zegt Jeroen "dan start de bouw van mijn huis". Berno gelooft er niet in: "de sneeuw gaat roet in het eten gooien". Terwijl Ron 2010 nu weer uitroept tot het Jaar van Global Cooling, wordt aan de wijn geroken; de Argentijn houdt zich opvallend goed staande tegenover het geweld van zijn voorganger (Hans: "dat krijg je ook met die oude zooi uit de jaren '90"). De Wijnheeren uit Voorburg heeft weer eens het juiste advies gegeven. Er wordt chocola geproefd. De wijn laat zich niet zomaar wegslobberen. Het gesprek zwalkt om onduidelijke en onbegrijpelijke redenen in de richting van de dames Megan Fox en Doutzen Kroes. Snel stemmen dus maar. Op die wijn. Er komt een 8.5 op de klokken.
Ron, sinds jaar en dag notulist, laat er geen misverstand over bestaan dat hij er weinig vertrouwen heeft dat het verslag snel zal worden gepubliceerd. "Zo'n verslag moet ook gewoon rijpen" meent hij. De rest van het gezelschap hoort het flegmatisch aan. Daar horen we de schroefdop van de volgende wijn al (iemand vraagt of hij aan de kurk mag ruiken). De door Ron ingebrachte Mollydooker Carnival of Love 2006 (kan alleen uit Australië komen) is een schandelijk oningehouden blockbuster en wordt door hem beschreven als 'de Megan Fox onder de wijnen'. Hans bespeurt een 'textuur van gesmolten chocola' en een 'geur van rauw vlees'. Er moet stevig worden gekauwd op deze wijn, dus genoeg tijd om grote dingen te bespreken. Ter plekke wordt besloten vanaf volgend jaar af te stappen van die verstikkende beperking van een rapportcijfer tussen 1 en 10. Vanaf 2010 zal de Schaal van Latour worden gehanteerd, waarbij de zojuist gedronken Chateau Latour ter referentie op 50 wordt gezet. Dit biedt een geheel nieuw palet van beoordelingsmogelijkheden, waarbij vooral het ontbreken van een 'dak' (dat ligt immers niet op 100) het Genotschap positief doet onderscheiden van allerlei andere goedwillende proevers. Hoe speciaal is dus eigenlijk niet die 8.5 die de Mollydooker nog even snel krijgt toegekend?
Kom, we gaan voor de verandering nog eens even de toekomst bekijken. Hans geeft grootmoedig toe volstrekt de mist in te zijn gegaan met zijn voorspellingen rond Obama: "ik voel nu dan ook een block als het gaat om voorspellen". Jeroen durft wel te orakelen dat Michael Jackson het goed gaat doen in 2010. Ook voorziet hij een verpletterende nederlaag van LED-televisies, toegebracht door Plasma. Van deeltjesversnellers verwacht hij interessant genoeg weinig in het komende jaar. Berno wijst op Brazilië: "daar gaat gewoon van alles gebeuren: voetbal, toerisme, economie". "Oh" valt Jeroen nog even in "en dan natuurlijk het Bose-Einstein condensaat, als het allemaal maar koud genoeg wordt, dan verdwijnt alle stroperigheid". Hans kijkt peinzend naar zijn glas "dat zou voor deze wijn wel aardig zijn". Ron is ervan overtuigd dat '2010 geen standaard jaar' wordt, terwijl Hans opmerkt dat de echte bezuinigingen nog moeten gaan komen.
Hoe dan ook, er mogen toch wel eens wat zaken gaan veranderen. Naast de Schaal van Latour zal ook de locatie volgend jaar nieuw zijn: of het nu bij Berno, Jeroen of zelfs op het kantoor van Hans is, de volgende foto zal er hoe dan ook anders uitzien.
Er wordt nog een Chateau Memoires Cadillac uitgepakt, want zonder dessertwijn is er - eh - geen dessert. De voorspellingen komen nu goed los. Ron hamert er nog maar eens op dat 2010 een transformationeel jaar wordt, 'geen steen blijft op de andere'. Jeroen ziet Nederland wereldkampioen voetbal worden (Ron: "ben je gek? Weet je wel hoe ze dat hier gaan vieren?"). Berno ziet het er van komen dat Geert Wilders in de knie wordt geschoten. Edwin denkt dat het tijd wordt voor een revolutie in Iran. "Maar verder heb ik echt geen tijd voor veranderingen en zo" benadrukt hij "ik hoop op een rustig jaar". Jeroen weet in ieder geval zeker dat Fidel Castro zal overlijden "dat is natuurlijk zeker". Hans vermoedt dat de huizenmarkt wel eens zou kunnen aantrekken, maar Ron merkt op dat de economie in 2010 een 'heel stevige nabijter' zou kunnen uitdelen. De dessertwijn - die 10 euro blijkt te kosten - valt in zeer goede aarde. Een niet nader geïdentificeerde proever vindt vanavond deze wijn zelfs lekkerder dan Chateau d'Yquem, voorwaar een statement.
Buiten is het om kwart over 1 's nachts nog steeds -2 graden. Zitten we aan het begin van een kleine ijstijd? Het zou het Genotschap niet verwonderen. Uitgerekend bij het vertrek klinkt Ramses Shaffy op de achtergrond. 2009 was zijn jaar. Maar 2010 wordt anders. Heel anders. Toch? 'Change' roept Ron. 'No way' roepen de anderen. Het Genotschap lost op in de nacht. Op sommige dingen kun je altijd rekenen.
