2013 was het jaar van Big Data. Daar is iedereen in het gezelschap het op 28 december 2013 wel over eens, hoewel de professionele onderbouwing van deze mening bij het overgrote deel ontbreekt.
Alsof het Genotschap der Fervente Wijndrinkers zich iets aantrekt van dat soort details.
Beloftes worden ook al jaren niet nagekomen, zelfs niet als de notulist deze helder beschreven - voorzien van annotaties en voetnoten - tijdig in het verslag vermeldt. "Een fijne traditie, die afspraken van ons" meent Berno. Er wordt berustend geknikt.
Jeroen, die is zeker van de Big Data. Want een Excel-spreadsheet mogen we zonder aarzelen als geavanceerde informatietechnologie aanmerken, al helemaal als we ons realiseren dat het document mogelijk in Dropbox is opgeslagen. Alle wijnen die het Genotschap in nagenoeg ontelbare proefsessies heeft gedronken zijn door hem gecategoriseerd, geïndexeerd, getagd en vervolgens in een spreadsheet ingevoerd. Nu houdt niets het Genotschap meer tegen om innovatieve analyses op het materiaal los te laten. Welke, dat weten we nog niet precies. Maar het is wel allemaal heel cool en er zullen gegarandeerd predictive kantjes aan zitten. Dat hoort namelijk bij Big Data.
Waar we geen realtime predictive analytics voor nodig hebben is om te voorspellen hoe de twee rode Bourgognes zullen vallen bij het gezelschap. Er zijn twee flessen door een of andere onverlaat meegenomen. Eén is voor de boeuf bourguignon. Dus dat kan weinig kwaad. De ander is bedoeld als wijn bij het eten. Het gaat om een Mercurey, een volgens Bourgogne-kenners (nee, dat is geen oxymoron) uitstekend drinkbare wijn uit een van de beste plekken van de streek.
"Slap", "drama", "smakeloos", "dun" en "zuur" zijn de invoelende reacties na de eerste slokken. Verrassend. "Toch kun je heus wel goede wijn maken van Pinot" claimt Hans. Berno doet alsof hij de wijn nadrukkelijk proeft en weegt. "Toch wordt hij met elke slok beter" probeert hij doorzichtig. Hans gaat mee in de farce. "Ja, ik geef hem het voordeel van de twijfel" beweert hij. Het feit dat hij tegelijkertijd zijn glas leeggooit voegt daar op de een of andere manier geen diepte aan toe.
Waar in een grijs verleden ooit nog wel eens een overjarig exemplaar van Hugh Johnson's wijngids (of een stenciltje van de wijnleverancier) werd gebruikt als achtergrondinformatie, kunnen sommigen ondertussen al niet meer zonder Vivino: een app die volgens Jeroen zijn leven heeft veranderd.
Het zijn tijden van monumentale verschuivingen. Toch? Hans stelt voor een weddenschap af te sluiten op wie het eerst een fles met een schroefdop zal meenemen naar de proefavond. Jeroen komt terug op zijn foutloze voorspelling van vorig jaar dat Ron hopeloos verslingerd zal raken aan de televisieserie Breaking Bad. Ook de impact van Game Of Thrones heeft hij al jaren geleden zien aankomen, toen iedereen Sean Bean alleen nog kende van James Bond en Lord Of The Rings. Ron haalt zijn schouders op "ik ken de moeder van Daenerys persoonlijk, just saying".
Er valt een korte stilte.
Berno haalt een Chateau Laroze 2005 tevoorschijn. "Zullen we anders eens wijn gaan drinken?" stelt hij voor. Zijn reden om een Franse wijn mee te nemen: er werd op Whatsapp wel heel erg veel gepraat over de Nieuwe Wereld. Dus gewoon, als tegenwicht zeg maar. Een fantastisch Bordeaux-bouquet ontvouwt zich onmiddellijk. We zijn weer thuis, na de karakterloze limonade van zojuist. Willekeurig welke rode wijn smaakt niet alleen goddelijk na witte wijn, stelt het gezelschap vast; dat geldt ook voor na rode Bourgogne.
Maar de Laroze is verre van een willekeurige rode wijn, make no mistake. De wijn toont zich niet kinderachtig, met een weliswaar fluwelen neus maar ijzersterke tannines. "Een sexy Saint Emilion" meent er een. Er wordt ongebruikelijk lang over deze heerlijke wijn gedaan. Men is het er over eens dat als hiermee de toon gezet is, het nog een interessante avond kan worden.
Er wordt gestemd - conform de Schaal Van Latour natuurlijk - en met een eindoordeel van 42 komen we vernietigend goed uit de startblokken.
Rick heeft een Chateau Moulinet 2006 meegenomen. Waarom? "Omdat er nog maar één van was". Ijzersterke redenatie. En trouwens, als je op zoek bent naar een klassieke wijn dan kom je al snel terecht in de buurt van Pomerol. Dat weet iedereen. De neus komt vertrouwd over, maar de eerste slok doet Rick twijfelen: is dit brouwsel nu gewoon over zijn dronk of zit de Moulinez dit jaar alleen even in een gesloten periode? De kleurige Big Data statistieken van Jeroen worden ondertussen nader bestudeerd. Fascinerend wat je zo allemaal te weten komt. De oudste fles die het gezelschap ooit blijkt te hebben gedronken is een port uit 1970 (soldaat gemaakt in 2005). Uit hetzelfde jaar stamt een Gruaud Larose, gedronken in 1997.
Het Genotschap verplaatst zich kort naar de voorkamer van Ron voor de staatsiefoto, want altijd dezelfde pose aan de tafel in de achterkamer: we weten het nu wel. Er wordt gemijmerd over 2014. Wordt dit wellicht al het jaar van 3D-printing? En als we het dan toch over toekomstige technologie hebben: zou er ooit een computer mee kunnen doen aan een proefavond? Er wordt meewarig gelachen - in ieder geval door Ron die nog steeds geen glimp heeft gezien van een computer - al dan niet voorzien van artificial intelligence, bayesian algoritmen, adaptive filtering en cognitive learning - die het aantoonbaar leuk vindt om over Sartre te kletsen in een nachtcafé in Parijs onder begeleiding van een grote bel rode wijn. Als het zover is, verneemt hij dat graag via Whatsapp.
De Moulinez is gaandeweg een tikje beter gaan smaken maar met een gemiddelde score van 34 komt deze niet in de buurt van de benchmark van 50 van de Schaal Van Latour.
Nu is het de beurt aan Jeroen. Als eerbetoon aan Nelson Mandela - doodleuk toch overleden het afgelopen jaar, terwijl niemand van het Genotschap dit had voorspeld - heeft hij een Zuid-Afrikaanse wijn meegenomen: een Boekenhoutskloof uit 2004. Bovendien - zo wijzen zijn uitgebreide analytics genadeloos uit - heeft het gezelschap in al die jaren van zijn bestaan slechts één keer eerder een wijn uit Zuid-Afrika gedronken. Een onhoudbare situatie. De Boekenhoutskloof blijkt de grote broer te zijn van de bij sommige leden uitstekend bekende Chocolate Block wijn: en dat is al driekwart liter onversneden, ordinair gooi-en-smijtwerk. De spanning stijgt.
Ondertussen worden er nog wat meer bespiegelingen over het komende jaar uitgewisseld; zoals de trouwe lezer wel weet vormen toekomstvoorspellingen een niet te missen specialiteit van het gezelschap. Zeker nu het wereldkampioenschap voetbal eraan komt. Iedereen is het er wel over eens dat het dit jaar niets zal worden met Nederland: een zootje dertigers op zijn retour. Nee dan België, dat zou wel eens dé verrassing kunnen worden. Brazilië aan de andere kant, gaat er ook niets van bakken. Van Uruguay zou dan nog meer moeten worden verwacht.
Hoe gaat het ondertussen met de wijn? Welnu, die hakt er flink in. Gemaakt van Shiraz verspreidt hij na opening de kenmerkende slootjesgeur, vermengd met accenten van modder. Maar de smaak wordt als mooi en verleidelijk beschreven met een heel subtiel zoetje. "Een lepeltje-lepeltje wijn" meent Ron. "Een Grindr wijn" verkondigt Rick. "Een lieflijke godendrank" claimt Hans. Maar vooral toch een uitstekend eerbetoon aan Mandela deze wijn, die met een gemiddelde waardering van een dikke 43 vooralsnog deze avond de leiding neemt.
Hoe was 2013 trouwens? Het was het jaar van Miley Cyrus. De aanwezigen zouden niet weten waarom, maar toch is het zo. Tevens heeft het Nederlandse volk Geert Wilders gekozen als politicus van het jaar. Go figure.
Gauw maar weer terug naar de wijn. Ron heeft een Sori Tildin 2004 van zijn favoriete Italiaanse wijnhuis Gaja ontkurkt en neemt een eerste slok. "Een dropdoos" vindt hij. De wijn ontwikkelt zich snel breed en in alle richtingen. "Zo'n wijn heb ik dus nog nooit gedronken" zegt Hans "hoewel dat niet per sé een aanbeveling hoeft te zijn". Eigenlijk vindt iedereen deze wijn zo anders dat er stemmen opgaan om een alternatieve schaal op te richten, eenvoudigweg omdat men nu eenmaal niet appels met peren moet vergelijken. De Schaal Van Berlusconi wordt geopperd. Of gewoon heel stijlvol: de Bunga Bunga schaal. Op de achtergrond speelt Eleanor Rigby. Er wordt gestemd en met een exact gemiddelde van 43 doet deze wijn het goed, zij het dat de prijs/prestatie-verhouding peinzend wordt betwijfeld.
Hans heeft - net als Jeroen - dit jaar een licht a-typische wijnkeuze gemaakt. Althans, een Australische Shiraz blockbuster als de Kilikanoon Attunga 1865 uit 2009 zien wij doorgaans niet zomaar uit zijn binnenzak komen. Nu dus wel. En de emoties, die komen los. "Zit hier nog wijn in?" vraagt er een "het lijkt wel een vloeibare bonbon". Weer zo'n Grindr wijn, vindt een ander. De onmiskenbare lellebellerigheid van de wijn brengt het gezelschap om onverklaarbare redenen bij - daar is ze weer - onze vriendin Megan Fox. "Gelukkig hebben we geen last van sletvrees" meent Rick en inderdaad: het leed zou anders niet te overzien zijn geweest. Goed, deze wijn mag dan een fenomenale knaller zijn maar "de beste wijnen komen gewoon al 2000 jaar uit de Bordeaux", aldus opnieuw Rick. Jeroen valt hem bij: leuk al dat spul uit de Nieuwe Wereld, maar er moet gewoon meer Bordeaux worden gedronken. Berno sluit zich erbij aan: "na 5 van dit soort wijnen heb ik het wel gezien". Met een gemiddelde score van bijna 43 weert de Australië zich ondanks alles bijzonder goed, dat dan weer wel.
Wacht, als we dan toch overmoedig zijn geworden, zullen we dan maar weer eens hele grote beloftes gaan maken voor de volgende sessie? Goed, dat dachten wij ook. Er zal in 2014 alleen Bordeaux worden gedronken. Er wordt zelfs een gedetailleerde indeling afgesproken. Ron zal een Ducru Beaucaillou inbrengen, een oude klassieker uit Saint Julien. Jeroen doet Pauillac, Rick - uiteraard - Pomerol, Hans - uiteraard - Graves en Berno - uiteraard - Margaux. Mocht Edwin volgend jaar weer meedoen, dan rest hem Saint Estephe.
Ook zal er weer met een rode Bourgogne worden begonnen, gewoon omdat alle andere wijnen erna dan zoveel lekkerder smaken.
Er wordt - opnieuw - besloten in 2014 een zomer BBQ te organiseren. De datum wordt ter plekke geprikt: 13/7. Dan schijnt ook de finale van het wereldkampioenschap voetbal te zijn, geheel toevallig. De finalisten volgens het Genotschap: België en Duitsland.
Er wordt nog iets zoets gedronken, een Carmes de Rieussec 2009. Sleept er 36 punten uit op die nagenoeg onneembare Schaal Van Latour. We vermelden het maar even.
Het is 1:16 's nachts. De temperatuur buiten is onbestemd maar niet onverdraaglijk koud. Het wordt tijd om op te stappen. Berno's wijn - een baken van verfijning temidden van veel geweld - wordt tot morele winnaar van de avond uitgeroepen. De aantekeningen van uw notulist zijn zo in de loop van de uren verworden tot wilde krabbels en onbegrijpelijk anekdotes in een buitenformaat font. Gelukkig hebben we de foto's nog. Met Google's Auto Awesome kun je een hele rits foto's maken en de software zet dan automatisch in één foto alle geslaagde smiles bij elkaar, zo weet Jeroen te vertellen. Misschien dat we dat volgend jaar maar eens moeten proberen. Of zouden al die nagekomen beloftes dan automatisch tot een brede glimlach leiden?
