Proefavond '2010': Supersized

We schrijven vrijdag 28 januari 2011. Het Genotschap der Fervente Wijndrinkers heeft zich vol goede moed verzameld in het nieuwe huis van Jeroen te Voorburg. Het stokbrood staat op tafel, de eerste kazen beginnen al uit te lopen, de eerste flessen draaien hun warmlooprondjes. Men heeft er zin in en...

Wacht. Even terug.

Zei daar iemand 'januari'? Jawel, lezer, u leest het goed. Voor het eerst in de toch niet geringe geschiedenis van het Genotschap vindt de jaarlijkse proefsessie niet tussen Kerst en Oudjaar plaats maar is er verplaatst naar het nieuwe jaar. De redenen liggen in fysiek ongemak van diverse leden van het Genotschap. Zo kon er een in december nog geen molecuul van een roodgewassen kaas ruiken (hetgeen licht zou afdoen aan de smaakbeleving) en had een ander zoveel last van zijn maag dat alleen zijn 'vrienden Rennie en Zantax' er nog toegang toe hadden. Een onhoudbare situatie, daar waren de anderen het na enig verwijtend gemopper toch wel over eens. De pogingen om tot een nieuwe datum te komen waren vervolgens illustratief voor de moderne, steeds drukdoenerige levens van de leden: langdurige, allengs slinkende lijstjes van beschikbare datums werden uitgewisseld. Uitvluchten en drogredenen bepaalden het straatbeeld. Uiteindelijk bleek 28/1 haalbaar. Ook voor Rick, die zich na enkele jaren van retrospectief mediteren weer aansloot bij de professie maar deze keer niet voor Edwin, de alles kunnende doch zeer drukke vader die voor de gelegenheid alsnog moest bedanken.

Goed, een kwintet is het dus deze keer geworden. Vijf veelbelovende flessen rode wijn getuigen hiervan, plus de onvermijdelijke zoete afmaker. Nadat Sanne snel met de huiscamera een aantal foto's heeft genomen (om daarna - uiteraard - discreet andere oorden op te zoeken) geeft Jeroen nog even een rondleiding door zijn imposante nieuwe woning. Mogen wij hier van 'supersized' spreken? We denken van wel. In de keuken ontwaren we maar liefst twee ovens temidden van de nieuwste garnituur, hulpmiddelen en culinair gerichte apparaten. Veel wordt opgeslagen in extra brede keukenlades waarvan het bestaan tot nu toe alleen werd vermoed in grootstedelijke apotheken en A0 lichtdrukkerijen. Aan de muur prijkt een TV-scherm dat zo groot is dan het achterliggende behang goedbeschouwd niet eens gesausd hoefde te worden.

Zullen de wijnen dit jaar net zo groot zijn? Wordt het 'ietsje meer' deze keer?

Er is maar een manier om daarachter te komen.

Rick ontkurkt zijn bijdrage: een Chateau Cantenac Brown uit 2000. Volgens hem gekocht bij 'Drinkland', niet onmiddellijk een naam voor een upbeat retailketen, maar schijn zou hier wel eens kunnen bedriegen. Aan de royaal uitgevoerde eettafel worden de eerste slokken van de 2010 sessie genomen. Verfijnd en elegant, daar is iedereen het snel over eens. "Dat gaan we zometeen nog missen" meent Rick. Berno is toch al een beetje in Franse sferen. Hij heeft een huis in de Voorburgse wijk Essesteijn gekocht. Interessant genoeg stierf de conifeer in zijn nieuwe voortuin spontaan na het vertrek van de vorige eigenaar. Een laatste saluut van de buurman - een Fransoos - zo klinkt de eensluidende hypothese.

De gezondheid van de Genotschapleden is ondertussen wel een gespreksonderwerp aan het worden. Hans mag nog maar 2 glazen per dag drinken ('maar ja, er zitten er 4 in een fles') en ook Ron is enige tijd geleden bij de dokter geweest met pijnlijke katerklachten na het drinken van wijn (het antwoord van de voormalige legerarts: 'ja, drink dan geen wijn'). Voorzichtig en met mate slobberen wordt daarmee het devies; supersized drinken kan eigenlijk niet meer hoewel de opmerking van de huisarts van Hans ('ach, hoe kun je sowieso van meer dan twee glazen wijn nog genieten?') met bijtend ongeloof wordt begroet.

De opmerkzaamheid wordt er alleen maar hoger van. Toch? Hans waardeert de Bordeaux als 'lekker en met verfijning'. Jeroen ook, getuige zijn kwalificatie van 'wijvendrankje". Er moet gestemd worden. Zoals de oplettende lezer nog wel weet, is vorig jaar besloten over te gaan op een nieuw waarderingssysteem. De 'Schaal van Latour' meet alle wijnen af tegen de memorabele benchmark van 50 punten voor de Chateau Latour 1994, zoals gedronken tijdens de 2009 proefsessie. De flexibiliteit van deze schaal is duidelijk aangezien er op het eerste oog geen limieten zijn, zowel niet omhoog (100 is geen maximum) als omlaag (niemand zegt dat we niet onder de 0 kunnen duiken).

Met een gemiddelde van 41 trapt deze allereerste wijn in het nieuwe systeem in ieder geval meer dan uiterst verdienstelijk af.

Hans heeft een Opus One 1993 ontkurkt, een wijn die al langere tijd op het verlanglijstje van het Genotschap staat en anno nu nog de enige wijn uit de vorige eeuw is. Terwijl de eerste slokken worden genomen, wordt gemijmerd over de verwachtingen van de vorige sessie. Er is toch meer veranderd dan velen op dat moment vermoedden. Berno verwekte opnieuw met succes een nazaat en kocht een nieuw huis (dat met die Vergiftigde Conifeer en de Franse Buurman, Kuifje-episodes eigenlijk), Hans schafte eveneens een ander huis aan, Jeroen verhuisde naar zijn supersized woning en Ron ging internationaal werken. De verbazing over de Californische wijn groeit ondertussen. De wijn toont zich van zijn beste Franse kant en bij een blinde proeverij zou menigeen zich vergissen. Toch komt er na enige tijd een Amerikaans gevoel in de vorm van een 'Disney nasmaakje'. Ook worden er 'koekjes', 'zoetjes' en 'Fruitella' waargenomen, zodanig dat hier rustig van Bordeaux on Steroids kan worden gesproken: zo mag je een Bordeaux wel noemen waarin 'een marshmallow is verdronken'. U merkt het al, aan stijlfiguren en creatieve metaforen geen gebrek in dit immer goedgeluimde gezelschap.

Wat dit allemaal waard is? Volgens het Genotschap een dikke 37 op de Schaal van Latour.

Terwijl Jeroen zijn Ducru Beuacaillou 2001 (kijk eens aan, alweer een Bordeaux) inschenkt, wordt er gediscussieerd over de razendsnelle opmars van de Smartphone, een bron van verslaving voor velen, hoewel niet voor wijnrecensent Parker die het nog steeds houdt bij stenciltjes. Ter plekke wordt een nieuwe Killer App voor Google bedacht: een Man-VrouwVertaler die gaat helpen om Mars en Venus dichter bij elkaar te brengen. Auto-correct, ook zo'n ding: de toch alom gerespecteerde familienaam 'Tetteroo' wordt door de firma Google omgezet naar 'Hetero' en 'Berno' wordt 'Porno'. Ogenschijnlijke toevalligheden die toch tot diepe bespiegelingen leiden. Alles natuurlijk tijdens het proeven van de illustere, bijzonder verfijnde Sain-Julien die na enig soebatten wordt beloond met een gemiddelde waardering van 40.

Teneinde een surplus aan subtiliteit te vermijden, heeft Berno via zijn huisdealer Jeroen gezorgd voor een Dead Arm 2004, een ronduit gewelddadige bijdrage uit Australië. De wijn wordt geschonken in glazen die elk in hun eentje waarschijnlijk een gehele fles zouden kunnen bevatten. Er komt zo genoeg lucht bij, maar de kracht van het brouwsel (Berno: 'deze klok je dus niet zomaar even weg') doet het gezelschap zich wel afvragen bij welk gerecht je zo'n wijn eigenlijk zou kunnen drinken. Misschien wel bij niets: de bol van de Shiraz staande Dead Arm is eten, drinken, kaas en dessert tegelijkertijd.

De op niets gebaseerde overmoed slaat - zoals gewoonlijk rond dit tijdstip - toe bij de heren. U raadt het al, men waagt zich tegen beter weten in aan voorspellingen. Ron en Rick roepen het nieuwe jaar alvast uit tot het Jaar van de Foo Fighters. Volgens Jeroen moeten we in 2011 helaas Nelson Mandela gaan missen (Rick: 'sure, die wordt minstens 100'). Sommigen menen zeker te weten dat er verkiezingen zullen komen in het nieuwe jaar. Noord-Afrika wordt volgens Hans nu wel heel instabiel en Jolande Sap gaat gewoon voor de Afghanistan-missie stemmen (in Kunduz gaat er op dat moment een siddering door een ruggengraat). Volgens Ron gaat er in 2011 in Florida een Latino opstaan die de volgende president van Amerika wordt. Of in termen van Nostradamus te blijven "In de schaduw van de Grote Muis daagt de Zuiderling de Halfbloed uit".  Over terroristische aanslagen wil niemand het meer hebben ('we weten het nu wel'). Nog maar even terugkijken op 2010 dan. Ellen ten Damme wordt om ongedocumenteerde redenen uitgeroepen tot Karaktervrouw van het Jaar.  En Inception gaat de boeken in als de beste film.

Vervolgens wordt de Dead Arm met een bescheiden 41 goed gewaardeerd, maar niet zo goed als de verfijnde Cantenac Brown van het begin van de avond. Dit stemt opnieuw tot peinzend nadenken. Ter plekke wordt besloten om de volgende proefsessie te bombarderen tot Avond van de Verfijning. Er zal uitsluitend wijn uit de Bordeaux worden gedronken, waarbij de verdeling van de subregio's als volgt wordt besloten: Ron - Pomerol, Hans - St. Emilion, Jeroen - Pauillac, Rick - St. Julien en Berno - St. Estephe. Als Edwin onverhoopt weer meedoet, mag hij zich richten op een wijvendrankje uit de Margaux.

Terwijl het concept 'Drinkland' nog eens wordt doorgezaagd op mogelijke alternatieve benamingen (wij noemen DrinkWereld, DrinkKosmos, DrinkEiland, DrinkKneiter, DrinkPakker) en Loungeradio.com voor passende achtergrondgeluiden zorgt, komt er nog een schreeuwend wijnmonster op de tafel. Van Ron natuurlijk, opnieuw via de bekende huisdealer. Het betreft hier een Spaanse Numanthia 2004 die door meneer Parker - die van de stencils -  met overslaande stem met 98 punten werd gewaardeerd. De wijn geeft zich niet zomaar prijs, in eerste instantie valt er weinig bouquet te bespeuren. Sterker nog, ook na enig aandringen, geduld en diverse zuurstofbehandelingen blijft de wijn zich in strakke, meedogenloze stilzwijgendheid hullen. Kom over een jaar of vijf nog maar eens terug, zo luidt het advies van het gezelschap na een hardvochtige jurering die tot 32 punten leidt.

De spruit van Berno, die moet maar eens degelijke, Hollandse naam krijgen stellen de proevers vast. Een meisje? We stemmen voor Toos, Greet, Miep, Bep, Jet of zelfs het schilderachtige Zus. Als het een jongen wordt - en dat lijkt de meesten toch onvermijdelijk - dan is er maar een keuze: Jan.

Ja, Jan Mulder, die gaat het helemaal maken. Kan makkelijk 1000 jaar worden. Maar over 20 jaar zal hij eerst de Benjamin zijn in het Genotschap 2.0, tegen die tijd gevormd door de (achter)neven Thijs, Jesse en Jan. Natuurlijk is het originele gezelschap tegen die tijd ook nog immers actief, ook al zal de wijn waarschijnlijk uit de borrelglaasjes worden gedronken die overdag voor de Advocaatjes met Slagroom worden gebruikt.

Om half 2 verlaat het gezelschap Jeroen's woning, elkaar verzekerend dat er hoe dan ook geen Genotschap App gaat komen. Buiten vriest het stevig: zelfs de winter doet dit jaar supersized mee.