Wat zeiden we ook alweer precies de vorig keer? Ah ja, wacht even: we vonden het heel bijzonder dat de jaarlijkse proefavond niet gelijk na Kerstmis 2010 maar pas eind Januari van het nieuwe jaar had plaatsgevonden. Schokkend was het, ondenkbaar eigenlijk. Maar als je ergens goed over nadenkt en het echt wil, kan het altijd beter. Vandaar waarschijnlijk dat het Genotschap der Fervente wijndrinkers deze keer pas op zaterdag 18 februari 2012 bij elkaar weet te komen.
We moeten wel gelijk toegeven dat Hans en Jeroen er een bijzonder gelegenheid van maken. Er zal deze keer - bij wijze van experiment - uitgebreid worden gegeten voordat de wijnen aan de beurt komen. In het bescheiden, benauwde pijpenlaatje dat Ron aanduidt als 'keuken' slagen beide waaghalzen er in gekonfijte eendenbout met romige aardappelzalf en knisperende haricots verts te produceren. Een imponerende aftrap die zich gewillig laat begeleiden door de witte starter-wijn, te koop bij de firma Sligro voor 4.95 en die door een van de aanwezigen wordt aangeduid als een 'Chardonnay voor slobbervrouwen'. Dat er toch merkbare leeftijdsverschillen tussen de proevers onderling zijn, wordt duidelijk als Berno geen idee blijkt te hebben wat voor impact sherryverslaving in de jaren '60 en '70 had op menig Nederlandsche huisvrouw. Hans en Ron leggen het hem geduldig uit.
Er wordt rond de tafel gekeken. Edwin is opnieuw verhinderd. Welnu, een kwintet zal het dus zijn vanavond. Op de stemmige staatsiefoto zorgt de firma Apple ervoor dat hij toch een beetje aanwezig is. Wanneer kunnen ingrijpende verschuivingen in de samenstelling van het Genotschap worden verwacht? Ron's zoon Thijs is ondertussen 19 (vooralsnog zonder zelfs maar een atomaire affiniteit met wijn te hebben overigens). Zou hij - hypothetisch gezien - Hans kunnen vervangen als hij binnenkort op zijn 65e met pensioen gaat? Er worden lichte twijfels uitgesproken. "Hoe dan ook" stelt Hans "als ik uitstap, wil ik wel een Petrus drinken". "Geen probleem" zegt Rick "je weet wat zo'n fles kost". Hans lijkt deze stelling te overpeinzen. Zijn blik is echter op de wijnglazen gericht: "zeg Ron, gaan we nou echt diezelfde glazen gebruiken?".
Goed, het is blijkbaar hoog tijd voor de rode wijn.
Een speciaal jaar wordt dit, ook al omdat de vorige keer is besloten deze sessie tot de "Dag van de Verfijning' te bombarderen. Na jaren van een ongemakkelijke verstandhouding tussen het Genotschap in het bijzonder en Franse, chauvinistische boeren in het algemeen zullen er deze keer uitsluitend wijnen uit de glorieuze Bordeaux worden gedronken. Geen ordinaire knallers uit de nieuwe wereld, geen dikdoenerige smaken uit Italië of Spanje, alleen maar de Koningen en Koninginnen van de wijn komen deze avond aan bod.
Alles is ervoor gereed. Hugh Johnson's wijngids is definitief passé: de benodigde kennis komt tot ons via de iPad. De muziek komt uit de Cloud en is aan het begin van de avond van Aphex Twin en 4 Hero. En waar is eigenlijk de eigen Facebook-pagina van het gezelschap? Geen probleem, Jeroen zal hier snel voor gaan zorgen.
Rick heeft 'uit de kelders van Verbunt' (lees: huisdealer Jeroen) een Chateau Batailley 2001 meegenomen. Mooi, vindt iedereen. Maar Rick aarzelt. "Wat valt er eigenlijk nog met topwijnen te beleven?" vraagt hij zich hardop af. Men kijkt elkaar aan. Er lijkt sprake van een strikvraag. "Alle premier cru's zijn al verdwenen naar Azië voordat ze geproduceerd zijn" claimt Rick. Toch neemt hij maar een slok van de ingebrachte, bescheiden 5e cru. "Die heeft in ieder geval geen kurk" stelt hij vast, decennia van ervaring verradend. Het gaat hier om een typisch Bordeaux-bouquet: een combinatie van de stal en boter. De smaak lijkt in eerste instantie niet gelijke tred te kunnen houden met de reuk. Maar laten we eerlijk zijn, niet alles kan een premier cru zijn vanavond. Niet meer te betalen tegenwoordig, net zomin als de meeste 2e cru's. "Het is al bijzonder genoeg dat we vanavond Bordeaux drinken" stelt er een "dat zie je tegenwoordig alleen nog in China op de kaart".
Nee, dan vroeger. De gedachten gaan terug naar de sessie in 1995, toen er bijna achteloos een Chateau Mouton Rothschild '85 doorheen ging. Berno hoort het met verbazing aan: "zo'n eerste keer en dan gelijk van die topwijnen drinken". De rest van het gezelschap zwijgt slechts, schuldbewust.
Ondertussen is de Batailley steeds meer gaan bevallen. Zoals Rick al voorspelde, is de laatste slok de mooiste. En met een 39,4 op de Schaal van Latour, mag er niet bepaald geklaagd worden.
Dat smaakt naar meer. Ron zet een Chateau Petit Village 1995 op tafel (geen zorgen, dit is nog geen jaar met alleen maar wijnen uit de nieuwe eeuw). Aangeschaft bij de heer van Dop in Voorburg, die verklaarde vorige week er zelf nog een met succes te hebben gedronken. Klinkt een beetje als de Auto en het Oude Vrouwtje, maar vooruit. De eerste indrukken hebben we wel vaker bij een wijn uit de Pomerol: fluwelig en zacht. Hans neemt een poepjeslucht waar (Berno, die een zwaar jaar met weinig slaap achter de rug heeft: "vanavond even niet, die lucht heb ik al genoeg thuis"). Om onduidelijke redenen wordt er kort verkast naar de banken in de woonkamer. Daar wordt op de wijn gekauwd - de Petit Village verlangt duidelijk meer tijd - en er wordt gefilosofeerd over voetbal. Hans is ervan overtuigd dat Heerenveen landskampioen gaat worden. Dan begint hij met Ron een gedragen discussie over de diepte en dimensies van een relatie. Jeroen kijkt om zich heen: "eh, zit er nog wijn in die fles?". Nee? Jureren dan maar. Met een gemiddelde van 37.6 blijft deze wijn een tikje teleurstellend achter op diens voorganger.
Jeroen komt met 'andere poep': een Chateau Canon-La-Gaffeliere 2001 uit Saint-Emillion. Een bliksems mooie wijn die in zijn fruitige heerlijkheid en perfecte balans bijzonder goed valt bij de proevers en uiteindelijk tot de topwaardering van de avond leidt: een blozende 45 op de Schaal van Latour. Er wordt volop genoten en nu is er kapsones genoeg om, tegen beter weten in, voorspellingen te gaan doen. Ron - vroeg op de avond probeerde hij al uit te leggen wat Salesforce.com precies doet - gooit er wat IT-voorspellingen tegenaan: 2012 wordt het jaar van Kinect, UltraBooks en Windows 8. Voorts zal er een 'iPad 3' komen met een schitterend HD scherm. Hans en Rick zijn er beiden van overtuigd dat het huidige gedoogkabinet zal sneuvelen. Het land zal verscheurd worden tussen de neo-marxisten van de SP en de neo-fascisten van de PVV. Iemand meent dat Iran in 2012 zal breken, niet alleen door militaire machten maar vooral door de kracht van het Internet en ordinair geld. Obama gaat de verkiezingen winnen, zonder twijfel! Ron pent voor de geschiedenisboeken alvast neer dat in 2016 de Republikein Marco Rubio de nieuwe president zal worden. Dan natuurlijk ook nog even voetbal: Duitsland wordt Europees kampioen en Barcelona wint de Champions League.
Het is de beurt aan Hans die - opmerkelijk genoeg - zijn meegebrachte fles weet te ontkurken met een knal. We hebben hier dan ook te maken met een Chateau Pichon Longueville Comtesse de Lalande 1986, een wijn met 25 jaar op de teller. 1986! Het jaar van Tsjernobyl. Berno meent gelijk een metaalluchtje te bespeuren. Hans vindt de wijn ronduit stinken. Maar de smaak, daar gaat het natuurlijk echt om. Terwijl op de achtergrond de formatie Underworld de 'klassiekers van nu' (Rick) speelt, verschuift het gesprek op onnavolgbare wijze van Guantanamo Bay (een potentiële toeristische trekpleister, vooral voor liefhebbers van waterboarding) naar Brazilie: volgens Ron het nieuwe voorbeeld als het gaat om economische activiteit en politieke verdraagzaamheid. Uiteindelijk wordt de veteraan onder de wijnen van vanavond met een 43 uitstekend gewaardeerd.
Terwijl Ron hardnekkig aan het sms'en is met Mary (Jeroen: "gebruik je niet eens Whatsapp?") zet Berno een Chateau Gruaud Larose 2006 neer. Deze wijn is bij het gezelschap ondertussen zo bekend en geliefd dat hij rustig als de huiswijn van het Genotschap kan worden aangemerkt. Onmiddellijk valleen de krachtige tannines van deze nog relatief jonge wijn op. Tegelijkertijd wordt het besluit genomen om bij wijze van extreem hoge uitzondering Mary, net in dienst bij restaurant Ivy en pas laat klaar, toe te laten tot de allerlaatste fase van de proefavond. Dan moet er wel een extra fles tevoorschijn worden gehaald. Dat spreekt. Hoewel heel even aan de verleiding van een rasechte JP Chenet wordt gesnuffeld, komt er uiteindelijk een Amarone 1997 van Masi uit Ron's kelder. Buiten mededinging is deze krachtpatser, dus we zullen wel nooit weten in welke mate hij kan tippen aan de mooie 42.2 van de Gruaud Larose.
Het slagveld wordt nog eens overzien. Weinig is er meer over van de uitstekende kazen, waaronder zich deze keer onder andere een 'Echte Limburger' en een 'Oude Rotterdammer' bevonden.
Harmonisch en Euforisch, dat zijn toch wel de sleutelwoorden van deze avond der Verfijning. De kater komt immers altijd pas later. Toch mist Berno de contrasten: al die wijnen uit dezelfde regio zijn het wel irritant roerend met elkaar eens. "Toch ben ik een Bordeaux-fan" verklaart Jeroen. Kan wel zijn, maar het wordt steeds moeilijker om aan mooie wijnen te komen. Zouden we misschien van tevoren Bordeaux-wijnen bij de van der Valk slijterij moeten bestellen? De 2012 sessie, het is nog wat onduidelijk hoe deze zal gaan verlopen. Men moet zelf maar weten welke wijn wordt meegenomen, daar komt het in het kort op neer. Om misverstanden en excuses bij voorbaat uit te sluiten, wordt wel ter plekke een datum vastgesteld: donderdag 27 december, dat gaat het worden. Zal het verslag van de 2011-sessie deze keer op tijd worden geschreven? Er wordt gezonde twijfel geuit op basis van langdurige, bittere ervaringen. Moeten we dan maar in kleine stukken gaan bloggen over de sessie? No way! Berno komt met het idee om de Midsummer-proeverijen nieuw leven in te blazen. Hij werpt zich op als vrijwilliger om 'BBQ 1' te organiseren, de datum zal later worden bekendgemaakt.
Met 5 graden is het bepaald niet koud buiten. Een half uur na middernacht trekt Hans als eerste zijn jas aan. Dat lijkt vroeg, maar met de aangepaste aanvangstijd van vandaag is het in feite virtueel al 2 uur. De Dag de Verfijning is daarmee al ruim in blessuretijd. Op naar de volgende keer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten