Proefavond 2000

	Sessie 27 december 200

Een statieportret van de wijnen. Onmiddellijk valt op dat het aantal flessen dit jaar is gegroeid tot 8. Daartoe moesten zelfs nog enkele flessen uit het aanbod worden weggehaald (waaronder een niet te versmaden Chateau Meyney). De katerverschijnselen waren deze keer hardnekkiger dan gebruikelijk, dus het vermoeden bestaat dat de grens van het opnemingsvermogen is bereikt. Maar wat een spullen! Toch een aantal Fransozen, maar ook Italië en de Nieuwe Wereld hebben hun bijdrage geleverd aan deze achtste bijeenkomst van het Genotschap van Fervente Wijnliefhebbers.

De sessie wordt deze keer georganiseerd in het beknopte appartement van Rick. Oorspronkelijk zou de kantoorruimte van Hans ingezet worden, maar problemen met de weersafhankelijke klimaatregeling (iets met computers?) verhinderen dit. Rick zelf blijkt maar moeilijk te bereiken. In de aanloop dreigt de bijeenkomst gesmoord te worden in chaos en bittere verwijten. Eindelijk is hij dan toch aan de telefoon. Vanuit een onbekend Schevenings bed - iets met een roodharige dame - geeft Rick aan alsnog op tijd te zullen zijn; alleen het brood en de kaas moeten even door anderen geregeld worden. Geen probleem ! Rick betaalt, dus er wordt grootmoedig door Hans en Ron ingekocht. Goede voornemen voor 2001: op tijd aanwezig zijn op de volgende sessie van het Genotschap (tenzij zich onverwacht een mooie vrouw aandient).

Babich - The Patriarch - 1996 - NZ Waardering: ongeveer een 8.... De fraaie opener van dit jaar komt uit Nieuw Zeeland ('schijnt de zon daar wel eens dan?'). Alom wordt de harmonieuze, aansprekende smaak geroemd, die veel weg heeft van een Pouilly Fumé. De Chardonnay-druif is hier onmiskenbaar. Proefnotities en de waardering voor deze wijn zijn helaas in de wilde chaos na afloop van de sessie zoek geraakt, maar de gemiddelde waardering lag rond de 8.

Antinori - Tignanello - 1986 - I 8.0, 8.4, 8.0, 8.0, 8.0 = 8.08 Deze Italiaan heeft niets weg van een wijn uit het land van Corneliani, Claudia Cardinale, Fiat en eh... Michael Schumacher. Het bouquet is typisch Bordeaux, met extra veel hout ('ik ruik schrootjes'). De afdronk is een echte wegtrekker: snel verdwenen. Een heel galante wijn, met een houtsmaak die beklijft maar met niet al teveel kracht. Wat dunnig en erg on-italiaans. Alom als zeer smakelijk gekarakteriseerd.

Uw notulist van deze sessie heeft er maar een zooitje van gemaakt. Eerst slaagt hij erin de proefnotities van de Nieuw Zeelandse binnenkomer kwijt te maken, daarna weet hij thuis een aantal oliedomme fouten te maken bij het kopieren van de digitale foto's ('Do you really want to delete...') zodanig dat de zeldzame groepsportretten verloren gaan. Dan hebben we het nog niet eens over de royale valpartij op de besneeuwde terugweg gehad of over de afspraak met Rick de zaterdag erna die glad vergeten wordt. Goede voornemen voor 2001: verdere aftakeling voorkomen. Voor wie meer wil weten over het weer: het sneeuwde (dus) en de temperatuur lag net onder het vriespunt. Een waardige afsluiting van een van de warmste jaren ooit (uiteraard in het geheel niet veroorzaakt door het nimmer wetenschappelijk aangetoonde broeikaseffect). Laadt deze pagina overigens te traag? Had maar ADSL genomen!

									Lake County - Guenoc - 1982 - USA 8.2, 8.5, 8.5, 8.0, 8.2 = 8.28
									Voor het eerst weet de bananenrepubliek Amerika met een product door te dringen tot een sessie van het Genotschap. Edwin meent Muskus te bespeuren ('hoe ruikt muskus trouwens?'). Anderen ruiken bosbessen, eikenhout, een zoetje en zelfs chocolade. Het is moeilijk een vergelijking te maken: de wijn is uniek. 'Hij begint zwaarder te worden'. 'Je oogleden of de wijn?'. De Guenoc wordt alengs mooier en complexer. Er blijft opvallend veel depot over hetgeen Hans tot niet te publiceren opmerkingen brengt. Een uitstekende Amerikaan en niet eens 'too close to call'.
	Chateau d'Issan - 1983 - F 8.5, 8.8, 9.0, 9.0, 8.9 = 8.84
	Afgrijselijke foto, maar vooruit: het was toch echt een Chateau d'Issan: één van de fraaiere geklasseerden uit de Margeaux. Het bouquet maakt onmiddellijk duidelijk waar we mee te maken hebben: 'we zijn weer thuis'. De lucht van aarde leidt tot menig onverwachte associatie. De wijn is chic en complex. 'Zelfs een oprisping hiervan is lekker'. Heel langzaam begint de wijn de tongen losser te maken. 'Opvallend toch hoe hoofdpijn kan overgaan in gezoem'. 'Gelukkig, ik heb mijn zijwielen bij me'. Hans is een van de panelleden die een 9 geeft 'omdat ik deze wijn zelf gekocht heb'.
					Veel van de meer markante uitspraken komen ook deze keer weer van de kant van panellid Edwin (einde van de avond: 'ik voel niks, ik lust nog wel een biertje'). Gelukkig weet hij hoe de zelfontspanner van Ron's digitale camera werkt - niet dat het enig nut had, de betreffende opnamen gingen verloren -. Edwin toont zich een verklaard voorstander van Old Amsterdam kaas. Als enige is hij bovendien met de fiets naar de Hartzstraat getogen, blijkbaar uitgerust met zijwieltjes. Diep in de nacht wordt hij gesignaleerd op de Julianabaan: zwalkend, maar vastberaden op weg naar Rijswijk. Ijzel en sneeuw deren hem daarbij niet. Maar ja, wat wil je met een voormalige luchtmachtsergeant die bovendien jaarlijks het duivels zware Veluwezoomtraject aflegt?
	Sociando Mallet - 1989 - F 8.4, 8.2, 8.7, 8.5, 8.75 = 8.51
	Dat is lef hebben! Eén van de krachtigste wijnen uit de Bordeaux komt hier ter tafel op de jeugdige leeftijd van 11 jaar. 'Het beste wat Jeroen tot nu toe heeft ingebracht' stelt Hans met veel gevoel voor nuance vast. Rick vindt de wijn belofte hebben. De Sociando Mallet toont zich geen allemansvriend - elk slok is een klein knokpartijtje - maar heeft een onvergelijkbare complexiteit en veel fruit in het bouquet. Met een dikke 8 1/2 uitstekend gewaardeerd, zij het onder de Margeaux van daarnet.

Jeroen is het meest recente panellid van het Genotschap, maar mag al terugzien op een rijk arsenaal aan wapenfeiten. Hij heeft zich de afgelopen jaren vooral onderscheiden door het inbrengen van onverwachte, risicovolle wijnen, vaak van een jeudig allooi. Bewondering en respect waren daarbij altijd zijn deel, maar ook een extreem varierende puntenwaardering door het panel. Ook deze keer weet Jeroen met de Sociando Mallet de nodige emoties los te weken. Goede voornemen: volgende keer een wijn meenemen die al op dronk is (waarschijnlijk gaat hij overdrijven). Bovendien zal de volgende sessie zich in Jeroen's huis afspelen. Ter plekke wordt overigens besloten een Midzomersessie van het Genotschap te organiseren die bij wijze van uitzondering ook toegankelijk is voor andere directe familieleden en gelieerden. Het unieke gebeuren zal zich afspelen in de riante tuin van Hans.

	Rosemount Estate - 1991 - Aus 8.7, 9.1, 9.3, 9, 8.8 = 8.98
	Hofleverancier Gerhard van der Lans van het Nederlands Wijnantiquariaat stond deze fles maar met tegenzin af. Waarom wordt snel duidelijk. Het onmiskenbare bouquet van peper wijst ons erop dat zich een volstrekt onvoorspelbare Australieër heeft aangediend. De een kan slechts een vergelijking trekken met de 'Mouchao-killer' van vorig jaar. De ander ontwaart snoepjes en tumtummetjes. 'Ik heb het gat in de ozonlaag geproefd' roept een aangeslagen panellid die aankondigt voortaan nog meer CFK's te zullen gaan gebruiken. Hoezo zondoorstoofd Down Under! Op 0,02 na met een 9 als de topper tot nu toe van deze avond geklasseerd. Let overigens op de ziekelijke pose van Edwin op de foto hiernaast.
						Ducru Beaucaillou - 1988 - F 9.4, 8.7, 9.2, 9.1, 7 = 8.68
							Ooit door Ron als cadeau aan Rick gegeven, in die onbedorven tijd toen 2000 nog naar Science Fiction klonk en je een hernia kreeg als je een mobiele telefoon met je mee probeerde te nemen. Nu - conform afspraak - uit de kelder omhoog gehaald. Een klassieke top-Bordeaux met veel nuances, kracht en charme. Wordt naarmate de fles langer open is, complexer. 'Vocht-onttrekkend'. 'Ik ruik vanille'. 'Heel erg lekker'. De Ducru lijkt rechtstreeks op de toppositie af te stevenen maar wordt door de bijna dissidente 7 van Hans in de vaart gestuit.
	Hans kan zich als nestor met een onbetwistbare culturele en historische bagage ( heeft de hippietijd bewust meegemaakt, bezat alle platen van Ekseption en heeft eigenhandig zijn keuken in oranje en groen geschilderd) meer dan de anderen veroorloven. Zo is zijn onderkoelde analyse van de Sauternes van vorig jaar als zijnde de beste van de avond ('als ik het zeg is het zo') bij alle panelleden blijven hangen. Spontaan werpt hij zich op als de organisator van de Genotschap Midsummer Night Dream 2001. Te houden rond 21/6 (exacte datum volgt nog). De te drinken wijnen zullen van het type Wit en/of Rosé zijn. Partners (bij voorkeur via huwelijk of geregisteerde partnerschap) worden - eenmalig - tot de tuin van Hans toegelaten.
						Barsac - Coutet - 1976 - F 9.0, 9.5, 9.5, 9.5, 9.5 = 9,4

'Dit vindt zelfs Hans lekker' roept een panellid verbijsterd uit. Is het het zeer late tijdstip (rond 2 uur 's nachts) dat het objectieve beoordelingsvermogen heeft aangetast, of gaat het hier daadwerkelijk om een zeer grote wijn? Hoe dan ook, de leden van het Genotschap gaan als één blok plat voor dit gouden dessert. Hans is niet te beroerd om de wijn op één lijn te trekken met d'Yquem. Ron roept als antwoord dat die d'Yquem er vroeg of laat gaat komen. Een ander beweert uren van deze wijn te kunnen drinken. Er wordt bezinksel in de vorm van suiker in de glazen waargenomen. Een oudewijvendrankje? Dan maar Oude Wijven! Met 9,4 een absolute all-time high die zelfs hoger dan de Latour van vorig jaar wordt gewaardeerd.

	Afsluitend

Een door de familie-omstandigheden emotioneel geladen avond die eens te meer als een onwrikbaar anker in de draaikolk van de jaargangen ligt. De beproefde combinatie van serieuze gesprekken, schokkende grappen, diepgaande analyses en - uiteindelijk - licht beschonken geklets. Een Genotschap dat nog steeds niet aan zijn fundamenten laat knabbelen. Desalniettemin een doorbraak in de vorm van een breder toegankelijke zomereditie. Een (nota bene) Franse wijn die de absolute topscore haalt. En vooral: menig geweldige bijeenkomst die in de nieuwe eeuw op ons ligt te wachten.